züvüzüv

gerçekten ruh ikizi diye bir şey var mıdır acaba?
yoksa bu sadece insanların yalnızlıklarından korktukları için uydurdukları bir hikaye midir?
ruh ikizini kendin yaratırsın,nasıl kendi başına aşık oluyorsan..
seversin,değer verirsin,aşık olursun..
yanlış bir şey değil elbette bu,
sevmek ,aşık olmak gerek.
ama ruh ikizim diye tanımladığın insan aslında senin yarattığından öte değildir.
çünkü sen onu o kadar seversin ki ne yaparsa yapsın,ya çok hoşuna gider ya da sana batmaz..
hayatında en az bir kere aşık olmuşsundur,bu da bir ikincisinin hatta üçüncüsünü olabileceği anlamına gelir.
ve tekrar aşık olabildiğini gördüğünde daha önce"bu başka bir şey " dediğin şey, şimdi "bu sefer başka"ya dönüşmüştür.
bunların bir önemi yok aslında çok fazla.
önemli olan,kalbinin attığını hissetmen,sevgiyi hissetmen,hayatı sevebilmen.
aşık olursun kendi başına,
söylemezsin,anlatmazsın.
bir vapura bindiğinde,martıların komik uçuşunu izlerken "keşke o da burda olsaydı,beraber gülseydik" dersin.
minicik kedileri görürsün,"keşke beraber sevseydik" dersin.
o an için,sana dünyanın en güzel görünen yerine gidersin"keşke o da görseydi" dersin.
ama martıya da,kediye de,manzaraya da kendi kendine bakarsın.
sonra bir isim koyarsın ona
halbuki bunları yaparken,ve daha yapabilecek olduğun bir çok şey varken,o senin yanında değildir ve belki de olmayacaktır.
köpük köpük akarken altından sular,belki onun elini tutacaksın,belki de keşke elini tutsaydım diye düşüneceksin.
çok bir şey farketmez gibi aslında,sonunda sen hissetklerinle kalacaksın,çünkü;her güzel şeyin bir sonu vardır.
bu son belki 70 yıl sonra,huzurlu bir şekilde gelir,belki 1 ay sonra büyük kavgayla gelir,belkiyine sadece sen ,kendinleyken gelir,onun haberi olmadan,ya da haberi olup da senden kaçarken.
ama gelir işte.
o yüzden hayatı yaşamayı beklememek gerekir,sadece onu nasıl yaşamak istediğine karar vermen ve ona göre davranışlara girmen gerekir.
sorun;aşkı yalnız yaşamak değil,hatta yalnız yaşanabiliyorsa aşktır zaten adı.ne de olsa sen elmayı seviyorsun diye,elmanın da seni sevmesine gerek yok.
sorun,hissetiklerini ifade edememekte,ki zaten ben şimdiye kadar kavgalar dışında hissettiğini ifade edebilen bir insan evladı görmedim.
ve unutmamak gerekir ki,sen birine aşık olduğun için,ondan aynı şeyleri beklemek bencillikten başka bir şey değildir.

aslında çok başka bir yazı yazmayı planlıyordum ama bu çıktı,çıka çıka..
çok da beğenmedim aslında ama,kalbimden çıkanları en azından karşımda sadece beyaz bi ekran varken bu kadar rahat dile getirebiliyorum.ya da karşımda sadece o yokken:)

okumaya üşenenler için özet:
aşk nasıl olursa olsun güzel

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

bunun adı yokmuş

uzaklardaki deniz fenerinin ışığı ile yol almaya çalışıyorken, tahtalarına vuran yüzlerce deniz kabuğunu görmezden geliyorsun. arada binlerce başka deniz canlısını da öldürüp geçiyorsun. sahildeki insanlara güzel bir gece sunmaya çalışan milyonlarca tek hücrelileri sırf senin yok olma keyfin şairane olsun diye harcıyorsun. ne kendini biliyorsun şu aşamada ne de ne istediğini. aslında o kadar açık ki ne istediğin, yine de kendine “su” diyemiyorsun. gırtlağın kapanmış kendi içine; ne nefesi ne suyu veriyor. kendini öldürürken zamanın keyfine varmaya çalışıyosun. bir sincabın daldan dala konması gibi; bir yanda oyun bir yanda hayatta kalma mücadelesi. kimi fındıkların kabuğu çok sert,kimisi uzanamayacağın kadar yukarıda. fakat aşağıdan bakarken dallara, ay ışığı ve sincap o kadar güzel duruyorlar ki, ellemeye kıyamıyorsun. geminin dalgaları aştığı andan sonra; yere vurduğu o an gibi; vurup da etrafa saçmak istiyosun köpükleri. sıcaklık soğukluk far...
Devamı

mehs

bir gülüşe ömür gibi anlam biçmek; dalları sararmış,ağırlaşmış ağaçların altında yürürken güneşi aramak gibi. yolculuklarının sonuna varmış yaprakların, bir zamanlar onlara can veren damarlarının arasından gökteki pamuklardan çalınmış bir damlanın döne döne,yaprakların yaşanmışlıklarını alarak aşağıya inmesi gibi. yüzünü kaldırdığında gözünün hemen altına çarpıp parçalara ayrılması gibi. sarı ve grinin arasında normalleşen yaprak çıtırtılarında, her adımın baika bir anıya cenazeyken; bir anda her şeyi parlaklaştıran, ilahi bir rüzgar esmiş gibi,yaprakların ayaklarının altından havalanıp göz hizana kadar yükselmesini sağlayan bir gülüşe. ışık oyunları mı dersin yoksa optimizm mi bilinmez ama, gözünün önünde salınan yeşil yapraklardır artık. her anı tazedir henüz,gömmezde üztüne basmazdan çok önceki halinde taze ve yeşil. tüm damarları hayat dolu,içinden akan gülüşlerdir. göğe çevirdiğin gözlerin açılamaz parlaklıktan,ya da açmak istmezsin. ağaçları kendi...
Devamı

hıms

yastığın içinde yağan yağmurlar ıslatmaz yüzünü. rüyalarından dökülür, usul usul. bütün gün kararttığın toprakları yeşile boyarlar. gökkuşağı yaratırlar ki; sen uyurken başının çevresinde dolaşsın. renklendirsin rüyalarını. tanıdık bir güneş doğsun üstüne. sonra o güneş yine yaksın içini,kavursun. yine yağmura ihtiyaç duy diye. ama ıslatmaz yüzünü yastığın içinde yağan yağmurlar. beyin kıvrımlarından dökülenlerin aksine. yağmurun nereden geldiğini bilmeden kafanı göğe çevirmek daha kolay. belki biraz da şansıysan aralardan bir iki yıldız görebilirsin. kafanı kaldırmış göğe bakarken, göğün sana uygun gördüğü gözyaşlarının arasından bir iki yıldız kaparsın belki. onları birleştirip bir yap-boz içinde hissedersin kendini. bir parçası çalınmış, nereye baksan bulamadığın bir yap-boz gibi. bir ileri bir geri giderken düşüncelerinin içinde, olmak istediğin yerin çok çok uzağında olduğunu farkedersin sonra. ne hayatın sana verdiği ayrıcalığı kullanabiliyorsundur, ne de ha...
Devamı