aydınlık rüyalar,karanlık günler

sadece içim çok acırken yazabiliyor olmak çok saçma bence; hatta parmaklarımın bastığı cümlelerle kafamdan geçenlerin farklı olması bile saçma. hatta hala seni seviyor olmam bile saçma. hatta sana 10 sene önceki gibi aşık olmam bile saçma. ne paylaştık ki;ne yaşadık biz de; benim için bu kadar vazgeçilmez,her "an"ımda her "anı"mda sen olmaya başladın. ne zaman keşke burda olsaydın demeye başladım ya da ne zaman;sen yokken,olmayacakken,ben gerçekleri yaşarken, o gerçeklerin arasına bi yerden seni sokuşturmayı başardım. soğuk döverken yüzümü seni düşündüm,sıcak eritirken beni.. kan ter içinde rüyadan kalkarken yine telefonum çalar mı diye.. ya da temiz havayı koklarken,etrafımda mısın diye.. hiç tanımadığım insanların bile cümlelerinde seni arıyorum. aramasam bile bi şekilde karşıma çıkıyosun. hep beynimin oyunlari tabi,farkındayım.. ama sorguluyorum,arıyorum seni o cümlelerin içinde.. bulur muyum acaba,bişey değişir mi diye.. iyi veya kötü,bişeyler değişir mi diye.. ...

çok mu susuyorum acaba? çok mu atıyorum yine içime? her gün aynada bakıyorum kendime,kocaman olmuş bedenim. şişmişim. ne konuşuyorum,ne seni anlatıyorum sağa sola.. kendimden bile kaçırıyorum sözcükleri çoğu zaman. susuyorum evet. gözlerimi bile açmıyorum hayata, aradan iki damla kaçıverir de iki parçan daha kopar gider diye benden. gözümde flaşlar çakıyor. cihangir sokakları geliyor gözümün önüne,sana gelirken,aslında sana nasıl geldiğimi bilmeden yürüdüğüm sokaklar. üstüm başım bembeyaz kedi tüyleri.. ağzımda tatmadığım yemek acıları. başka bir sahne sonra,kamera yavaşça yere indikten sonra. yeni açı taksim semalarına doğru.. bir teras,ilk kez açık konuşabilmek.. sonra sabahın ışıkları,yarım yamalak apartman tepelerinden. önümde bi ekran, uyandığında okuyasın diye sana not yazıyorum.. gitmek,kaçmak,korkmak senden..ritüel olmuş.tamamlıyorum. korkuyordum sarılmaktan,elini tutmaktan,öpmekten,sevişmekten.. seninle gülmekten,seninle düşünmekten.. korkuyordum,biliyordum çünkü ne olacağını....

sen şimdi o odanda; hafif müzikler eşliğinde,kısık ışık altında,bilgisayarının veya kitaplarının başında oturuyosun ya.. belki şans sürtünüyo ayaklarına,belki kucağında.. otur işte orda sen. burada,benim göğsümün tam ortasında da aynı şekilde oturuyosun. kalkma olur mu? su falan istersen de ben getiririm.

kelimeler de düşer bazen. boğazına kadar gelmişken ;içeriye kayıverirler tekrar.. tarif edemez,bol nokta koyarsın.............. hayatındaki olamayanlara koymadığın noktaların hep satırlarda yer alır..