vüzvüzvüz

hayaller içinde kalıp,gerçeklerle yüzleşmeye korkarak,incinmeden yaşamaya devam etmek mi daha güzeldir,
yoksa hayallerden sıyrılıp,gerçekliğe adım atarak ne geleceğini görmek mi?
hayal içinde yaşamak insana daha güzel geliyo bazen.tıpkı "lucid dreaming" gibi:)
hayallerinde her şeyin efendisi sensin.ne yapmak istiyorsan,nasıl yapmak istiyorsan onu yaparsın,kimse sana karışamaz,kimse önüne çıkamaz,kimse mutlu olmanı engelleyemez...
de hayatı yaşamış mı oluyoruz o zaman?acı çekmeden mutluluğun farkına nasıl varacağız,nasıl hayatta kalmayı öğreneceğiz?
evet hayat her zaman insana istediğini vermiyor,hatta bazen elinde olması gerekenleri de alıp götürüyor.
ama hayat bu işte,sen ne yaparsan yap, bi şekilde o çarklar dönmeye,oyunlar oynanmaya devam ediyor.
kimi zaman baş rol alıyorsun,kimi zaman figüran..
sanırım en güzeli kendine bir kulis yaratmak.
oyuna ara verdiğinde,oraya kaçıp,aslında oynamak istediğin şekilde oynamak.
tabi bunun sen hariç kimseye faydası olmayacaktır ama,sana faydası olacaksa kimse de o kadar önemli değildir.peki hayallerle,hayatı birleştirebilsek nasıl olur acaba??
her şey güneşli olsun demiyorum ama,istemediğimiz bulutları ordan uzaklaştırabilsek??
tabi işin içine yine bencillik girer burada,yo o bulutlar orda olmayı istiyorsa,ya çekilmek istemiyorlarsa??..
kendi içimde kaybolmaya başladım yine:)
uykuya dalıp,3. kez rüyama müdahele etmeye mi çalışsam,uyanık kalıp hayaller mi kursam,yoksa hayal falan kurmadan gerçeklerle mi yüzleşsem..
hayalle gerçeği birleştirmenin yolunu bulsaydım eğer,hayatın sırrını bulmuş kadar sevinirdim..
madem hayatın sırrına geldi olay,o zaman "monty python-meaning of life " izleme zamanıdır.
bari biraz daha mutlu olalım gece gece:)

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

bunun adı yokmuş

uzaklardaki deniz fenerinin ışığı ile yol almaya çalışıyorken, tahtalarına vuran yüzlerce deniz kabuğunu görmezden geliyorsun. arada binlerce başka deniz canlısını da öldürüp geçiyorsun. sahildeki insanlara güzel bir gece sunmaya çalışan milyonlarca tek hücrelileri sırf senin yok olma keyfin şairane olsun diye harcıyorsun. ne kendini biliyorsun şu aşamada ne de ne istediğini. aslında o kadar açık ki ne istediğin, yine de kendine “su” diyemiyorsun. gırtlağın kapanmış kendi içine; ne nefesi ne suyu veriyor. kendini öldürürken zamanın keyfine varmaya çalışıyosun. bir sincabın daldan dala konması gibi; bir yanda oyun bir yanda hayatta kalma mücadelesi. kimi fındıkların kabuğu çok sert,kimisi uzanamayacağın kadar yukarıda. fakat aşağıdan bakarken dallara, ay ışığı ve sincap o kadar güzel duruyorlar ki, ellemeye kıyamıyorsun. geminin dalgaları aştığı andan sonra; yere vurduğu o an gibi; vurup da etrafa saçmak istiyosun köpükleri. sıcaklık soğukluk far...
Devamı

mehs

bir gülüşe ömür gibi anlam biçmek; dalları sararmış,ağırlaşmış ağaçların altında yürürken güneşi aramak gibi. yolculuklarının sonuna varmış yaprakların, bir zamanlar onlara can veren damarlarının arasından gökteki pamuklardan çalınmış bir damlanın döne döne,yaprakların yaşanmışlıklarını alarak aşağıya inmesi gibi. yüzünü kaldırdığında gözünün hemen altına çarpıp parçalara ayrılması gibi. sarı ve grinin arasında normalleşen yaprak çıtırtılarında, her adımın baika bir anıya cenazeyken; bir anda her şeyi parlaklaştıran, ilahi bir rüzgar esmiş gibi,yaprakların ayaklarının altından havalanıp göz hizana kadar yükselmesini sağlayan bir gülüşe. ışık oyunları mı dersin yoksa optimizm mi bilinmez ama, gözünün önünde salınan yeşil yapraklardır artık. her anı tazedir henüz,gömmezde üztüne basmazdan çok önceki halinde taze ve yeşil. tüm damarları hayat dolu,içinden akan gülüşlerdir. göğe çevirdiğin gözlerin açılamaz parlaklıktan,ya da açmak istmezsin. ağaçları kendi...
Devamı

hıms

yastığın içinde yağan yağmurlar ıslatmaz yüzünü. rüyalarından dökülür, usul usul. bütün gün kararttığın toprakları yeşile boyarlar. gökkuşağı yaratırlar ki; sen uyurken başının çevresinde dolaşsın. renklendirsin rüyalarını. tanıdık bir güneş doğsun üstüne. sonra o güneş yine yaksın içini,kavursun. yine yağmura ihtiyaç duy diye. ama ıslatmaz yüzünü yastığın içinde yağan yağmurlar. beyin kıvrımlarından dökülenlerin aksine. yağmurun nereden geldiğini bilmeden kafanı göğe çevirmek daha kolay. belki biraz da şansıysan aralardan bir iki yıldız görebilirsin. kafanı kaldırmış göğe bakarken, göğün sana uygun gördüğü gözyaşlarının arasından bir iki yıldız kaparsın belki. onları birleştirip bir yap-boz içinde hissedersin kendini. bir parçası çalınmış, nereye baksan bulamadığın bir yap-boz gibi. bir ileri bir geri giderken düşüncelerinin içinde, olmak istediğin yerin çok çok uzağında olduğunu farkedersin sonra. ne hayatın sana verdiği ayrıcalığı kullanabiliyorsundur, ne de ha...
Devamı