ölümle ilgili bi yazı zamanı gelmiş sanırım. 2013'ün bu kadar sert vurduğuna bakarsak,söylemediğim ya da ertelediğim bi kaç cümlem olmalı. önce babaannemi aldı benden bu sene.. beni büyüten,besleyen,bir keresinde ölümden kurtaran; hayatını tanrıya adamış,"hoca" diye hitap edilen kadını aldı. belki de onun sayesinde sorgulamayı öğrendim,belki de onun sayesinde ben oldum. okuldan evime geldiğimde hep bir tas yemek,hep avuç arasında salçalı ekmek buldum kuzum diye severken beni,ne baş ağrısı ne de başka bi derdim vardı. çocuktum o zaman,kolay kanmak değil,biliyordum en değerlisi olduğumu. zaman geçti,saçım sakalım uzadı. kesmedim,kesemedim.. hep istedi sakallarımın kesilmesini, hep "yaşlı adamlar gibi bu ne?" dedi bana. suyuna gittim,onun damarından verdim şerbeti hep.. beni hep hatırladı,ya da ben öyle düşünmek istedim. sonuçta döndüğüm limandı o her gün, hep beni hatırlar dedim. bir gün gitti.. atlatmaya çalıştım, unutmaya değil belki ama,hafif...
Kayıtlar
Nisan, 2013 tarihine ait yayınlar gösteriliyor