aydınlık rüyalar,karanlık günler

o son yaprağı da kopar dalından. bırak süzülsün yere doğru.. çarptığında duyduğun çatırtıyı önemseme,kulaklarında anı olarak kalsın o da. bahar diye bişey var,dalların yeşereceği.. kopardığın yerden çıkmayacak belki yeni yapraklar, ama yine de gökyüzünü kaplayacak kocaman yeşil. gözünü alan güneşe küfredemeyeceksin o zaman. ya da güneşini kapayan bulutları göstermeyecekler sana yeşiller. sakin,sessiz,derinden.. yine sen gibi, yine olduğu gibi. arada notalar,arada harfler, arada açılamayan ağızlar.. sakin dur.. dalgalar çarpsın sana, yüzünü okşasın denizin tuzunu hisset, ardından yüzüne vuran rüzgarı. hayatı hisset. hep hayat var dünyada;sen istesen de görsen de, istemesen de görmesen de.. deniz yıldızlarının kollarına tutun, dikenlidir dikkat et. dal en derinlere onlarla.. tutma nefesini boşuna,yetmez en diplere giderken sana. güneş ışıklarını yok olduğu suları gör karalık,ama bir o kadar el değmemiş,canlı.. nefes almaya çalışma,burda hava yok. burda sadece ...

bişeyler oluyo etrafta. güneş falan doğuyor,batıyor sonra kendi kendine. çevresinde,altında üstünde insanlar. dilekler dilerken,umutlarının ucunu yakarken; o batıyor yavaş yavaş,sonra doğuyor aynı aksaklıkla. kelimelerden arındırıyor kendini; e adı üstünde güneş.. tapınmışlar zamanında,kalkmış bi tarafları fazlaca. sonra bir diğeri, abisinden aldığı ışığı bize yansıtırken, sanki kendi marifetiymiş gibi gösteriyor. dalgaların üstüne vuruyor,yeni aşklar yaratmak,yeni hüzünler yaratmak için.. gerçek aşk güneş gibi, yalancı,bırakıp gidecek olan ay gibi sanki. ay gibi beyaz,donuk yüzlü.. sadece senin görmek istediğin zaman orda olan, diğer zamanlar kafanı yukarı kaldırsan bile görmediğin. yalancısın ay.. kandırıkçısın.. ya da biz korkağız..umutsuz.. hep ay'a yazılır şarkılar.. hep ay vardır hüzün notalarının arasında. tamam belki de benim için öyle,genelliyorum.. ama hep ay kandırır insanları. güneşin  orda olduğunu bilirsin,görmene gerek kalmaz,zaten göremezsin ...