aydınlık rüyalar,karanlık günler

"Herkes uyusun bir seni uyutmam bir de ben uyumam Herkes yokken biz oluruz biz uyumayalım Nasıl olsa sarhoşuz nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda Beni bırak göğe bakalım" bunu benim yazmam gerekirdi..

şimdi saat sensizliğin ertesi gibi, geçen dakikalar değil,ömürler sanki. oturup kendimi dinlemeye çalıştığımda neler olduğunu bildiğimden; mümkün olduğunca kaçıyorum senden ve kendimden. ama ne kadar mümkün acaba? havada sen varsın,daha önce görmediğim yerlerde,daha önce dinlemediğim şarkılarda,daha önce içmediğim içkilerin kadeh tokuşturmalarında. seni hatırlamayı,düşünmeyi isterken yürüdüğüm yollar yetmezmiş gibi, daha önce basmadığım taşlarda. eksik olabilecek ne varsa orada. şimdi saat sensizliğin ertesi gibi; sanki daha önce yaşanmış dakikalara nazire yaparcasına; sanki; daha önce yaşanmamış ne varsa acısını çıkarırcasına. yeni anılar,yeni gülüşler rüyalarda. uyanıp insan içine karışılınca solan hayaller. duygu olmadan,sadece ihtiyaç uğruna bişeyleri gidermeye çalışmak. kendinle yüzleşmek; kendini hırpalamak,kendinden nefret etmek. kim bilir kaç ay soldu,düştü yer yüzüne. kim bilir kaç gündüze,nefretle uyandım kendimden. insan sayı saymayı unutuyor;duygular,istekler işin içinden ç...