mıhmıla

sadece içim çok acırken yazabiliyor olmak çok saçma bence;
hatta parmaklarımın bastığı cümlelerle kafamdan geçenlerin farklı olması bile saçma.

hatta hala seni seviyor olmam bile saçma.

hatta sana 10 sene önceki gibi aşık olmam bile saçma.

ne paylaştık ki;ne yaşadık biz de;

benim için bu kadar vazgeçilmez,her "an"ımda her "anı"mda sen olmaya başladın.

ne zaman keşke burda olsaydın demeye başladım

ya da ne zaman;sen yokken,olmayacakken,ben gerçekleri yaşarken,

o gerçeklerin arasına bi yerden seni sokuşturmayı başardım.

soğuk döverken yüzümü seni düşündüm,sıcak eritirken beni..

kan ter içinde rüyadan kalkarken yine telefonum çalar mı diye..

ya da temiz havayı koklarken,etrafımda mısın diye..

hiç tanımadığım insanların bile cümlelerinde seni arıyorum.

aramasam bile bi şekilde karşıma çıkıyosun.

hep beynimin oyunlari tabi,farkındayım..

ama sorguluyorum,arıyorum seni o cümlelerin içinde..

bulur muyum acaba,bişey değişir mi diye..

iyi veya kötü,bişeyler değişir mi diye..

bilinmedik yüzler belki,

ama bilindik yerler,bilindik olaylar..

belki ilk beraber gidilen bi yer,belki ilk beraber izlenen film,belki ilk izlenen şarkı..

daha ilk harfinde kulak kesiliyorum sağa sola.

sanki çok dağıtacak dikkatim varmış gibi,

hepsini sunuyorum o tanımadığım insanlara.

belki senden bir haber getiririler de,

ben de güne farklı uyanırım diye.

kendime eziyet ediyorum,parmaklarımı koparmak istiyorum sana bişey yazmamak için..

belki teknoloji yardım ediyor,belki "kısmet"..

yazmıyorum.

uyandığımda içimde kalmışlar biraz daha büyüyor..büyüyor büyüyor..

benden büyük hale geliyor.

dövüyor,acımadan.

yaş falan akmıyor,moraran bişey yok.

ama yediğim darbeler her sabah burnumda oluyo.

senin kokun geliyor yine bi yerlerden.

gözlerim acıyarak uyanıyorum,senin gözlerine bakmaktan kamaşmış gibi..

parmak uçlarım acıyor,sanki dün gece dokunduklarım sen mişsin gibi..

yoo,canımı yakacağından değil..

senin "zehir"olduğunu da düşünmedim hiç bi zaman.

sevgimden parmaklarımın acıması,senden başkasına dokunduğumda alev alması ondan parmaklarımın.

susmak da senden.

söylememek sevgiyi,kendine saklamak.acıyı istemek..

hani derler ya,her gün güneş yeniden doğar diye..

e doğru,her gün yen,den doğuyorsun.

ama kış işte,

ısıtmıyorsun