ilk parça

yazmak gerekiyor bazen.
susuup,saatlerce kafanı kaldırmadan yazmak.böylece o çok korktuğun internette de zaman geçirebilirsin,istemediğin şeyleri yapmadan.
elimizi atalım göğsümüzden içeri ve bakalım ilk şanslı parçacığımız hangisi.
tahmin etmiştim senin geliceğini:)
ama bu seferlik seni atlayıp başka bi parçamdan kurtulmak istiyorum.teker teker hepsinden kurtulup yalnızca sen kaldığında,tek parça sonra yeni bir kalbe bir adım kalmışken atıcam seni de burdan.
gerçi zaten çıktın ya dışarı neyse,bir daha içeri giremiycek olsan da,kal sen yine de burda.
ama sen yine kendinden bahsettiriyosun bana..istemesemde,farkında olmasam da yapıyorum bunu..neden acaba??
hayır gerçekten anlamak istiyorum ben bunun sebebini.sınırları bu kez çok keskin çizmişken,kafamda da netleştirmişken neden hala?
sevgi mi,alışkanlık mı ,tutku mu? ne bu yaa?
neyse sen dön bakalım tekrar o sandığın içine de ben birazcık uzaklaşayım senden.
zaten bu satırları yazma amacım bu değilmiydi?
koskoca siberalemde benim de bir kaç satırlık çöpüm olsun.belki kimseye bahsetmem burdan,sadece kendim yazar kendim okurum.belki özellikle okumanı isterim.
NEDEN????evet neden okumanı isteyeyim ki?
yok öyle bişey.
bak ama yine girdin sen konuya...ama bu şekilde güzel bi giriş yazısı olmadı ki
gerçi ilerde ilk yazdığım yazının bu olduğunu görünce gülüp geçicem ama..
sana bi ad vermek istiyorum blogum..ne desem sana..
tuzlu fıstık??
yok olmaz o
dert ortağım??
çok arabesk
cici çocuk??
farkettim tamam:)
lan?
evet bu oldu naber lan?
güzel oldu lan,
yeri gelicek sarhoşken gelip senin duvarlarına kusucam.yeri gelicek çok neşeliyken hikayeler yazmaya çalışıcam.yeri gelmese bile şiirlerimi yazıcam.böyle bi ilişkimiz olacak lan
sonra yok şu şöyleydi yok bu böyleydi olmasın.
bu arada arada kendimi kaptırıp internet türkçesi de kullanabilirim kusuruma bakmıycaksın:)
o kadar işte tanışmış olduk görüşmek üzere

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

bunun adı yokmuş

uzaklardaki deniz fenerinin ışığı ile yol almaya çalışıyorken, tahtalarına vuran yüzlerce deniz kabuğunu görmezden geliyorsun. arada binlerce başka deniz canlısını da öldürüp geçiyorsun. sahildeki insanlara güzel bir gece sunmaya çalışan milyonlarca tek hücrelileri sırf senin yok olma keyfin şairane olsun diye harcıyorsun. ne kendini biliyorsun şu aşamada ne de ne istediğini. aslında o kadar açık ki ne istediğin, yine de kendine “su” diyemiyorsun. gırtlağın kapanmış kendi içine; ne nefesi ne suyu veriyor. kendini öldürürken zamanın keyfine varmaya çalışıyosun. bir sincabın daldan dala konması gibi; bir yanda oyun bir yanda hayatta kalma mücadelesi. kimi fındıkların kabuğu çok sert,kimisi uzanamayacağın kadar yukarıda. fakat aşağıdan bakarken dallara, ay ışığı ve sincap o kadar güzel duruyorlar ki, ellemeye kıyamıyorsun. geminin dalgaları aştığı andan sonra; yere vurduğu o an gibi; vurup da etrafa saçmak istiyosun köpükleri. sıcaklık soğukluk far...
Devamı

mehs

bir gülüşe ömür gibi anlam biçmek; dalları sararmış,ağırlaşmış ağaçların altında yürürken güneşi aramak gibi. yolculuklarının sonuna varmış yaprakların, bir zamanlar onlara can veren damarlarının arasından gökteki pamuklardan çalınmış bir damlanın döne döne,yaprakların yaşanmışlıklarını alarak aşağıya inmesi gibi. yüzünü kaldırdığında gözünün hemen altına çarpıp parçalara ayrılması gibi. sarı ve grinin arasında normalleşen yaprak çıtırtılarında, her adımın baika bir anıya cenazeyken; bir anda her şeyi parlaklaştıran, ilahi bir rüzgar esmiş gibi,yaprakların ayaklarının altından havalanıp göz hizana kadar yükselmesini sağlayan bir gülüşe. ışık oyunları mı dersin yoksa optimizm mi bilinmez ama, gözünün önünde salınan yeşil yapraklardır artık. her anı tazedir henüz,gömmezde üztüne basmazdan çok önceki halinde taze ve yeşil. tüm damarları hayat dolu,içinden akan gülüşlerdir. göğe çevirdiğin gözlerin açılamaz parlaklıktan,ya da açmak istmezsin. ağaçları kendi...
Devamı

hıms

yastığın içinde yağan yağmurlar ıslatmaz yüzünü. rüyalarından dökülür, usul usul. bütün gün kararttığın toprakları yeşile boyarlar. gökkuşağı yaratırlar ki; sen uyurken başının çevresinde dolaşsın. renklendirsin rüyalarını. tanıdık bir güneş doğsun üstüne. sonra o güneş yine yaksın içini,kavursun. yine yağmura ihtiyaç duy diye. ama ıslatmaz yüzünü yastığın içinde yağan yağmurlar. beyin kıvrımlarından dökülenlerin aksine. yağmurun nereden geldiğini bilmeden kafanı göğe çevirmek daha kolay. belki biraz da şansıysan aralardan bir iki yıldız görebilirsin. kafanı kaldırmış göğe bakarken, göğün sana uygun gördüğü gözyaşlarının arasından bir iki yıldız kaparsın belki. onları birleştirip bir yap-boz içinde hissedersin kendini. bir parçası çalınmış, nereye baksan bulamadığın bir yap-boz gibi. bir ileri bir geri giderken düşüncelerinin içinde, olmak istediğin yerin çok çok uzağında olduğunu farkedersin sonra. ne hayatın sana verdiği ayrıcalığı kullanabiliyorsundur, ne de ha...
Devamı