o son yaprağı da kopar dalından.
bırak süzülsün yere doğru..
çarptığında duyduğun çatırtıyı önemseme,kulaklarında anı olarak kalsın o da.
bahar diye bişey var,dalların yeşereceği..
kopardığın yerden çıkmayacak belki yeni yapraklar,
ama yine de gökyüzünü kaplayacak kocaman yeşil.
gözünü alan güneşe küfredemeyeceksin o zaman.
ya da güneşini kapayan bulutları göstermeyecekler sana yeşiller.
sakin,sessiz,derinden..
yine sen gibi,
yine olduğu gibi.
arada notalar,arada harfler,
arada açılamayan ağızlar..
sakin dur..
dalgalar çarpsın sana,
yüzünü okşasın
denizin tuzunu hisset,
ardından yüzüne vuran rüzgarı.
hayatı hisset.
hep hayat var dünyada;sen istesen de görsen de,
istemesen de görmesen de..
deniz yıldızlarının kollarına tutun,
dikenlidir dikkat et.
dal en derinlere onlarla..
tutma nefesini boşuna,yetmez en diplere giderken sana.
güneş ışıklarını yok olduğu suları gör
karalık,ama bir o kadar el değmemiş,canlı..
nefes almaya çalışma,burda hava yok.
burda sadece sen ve hayatın geri kalanı var.
nefes almaya çalışma,
burda sadece kimsenin görmediği balıklar var.
balıklara isim takma sakın..
balık bu,hafızasız..
çağırdığında üzülürsün sonra..
balıkları dinleme sakın.
balık bu,hissiz
sonra sarılmaya çalıştığında kendine dolanırsın..
ahtapot gibi,500 kollu..
dibe doğru..
ne kolun var artık çırpınacak,ne kalbin.
haydi bakalım:)
yengeçler vardır belki,korkacağın kollarından..
korkma..
korkutucu gelse de kıskaçları,belkid e seni su yüzüne çıkaracaklar..
ya da kork..
kalan çırpınışlarını da budayacaklar.
zaten bir hazine bulmak umuduyla dalmadın değil mi?
içinde inciler,çiçekler,ay taşları olan bir hazine bulmak için dalmadın.
aksine;
çekildin oraya doğru.
evet bir sandık var orda..
açabilecek misin?
ya da içinde ne olduğunu tahmin edebilmek cürretine sahip misin?
bak bakalım anahtar deliğine parmağın uyuyor mu?
evet mi?
peki emin misin açmaya?
aferin..iyi yaptın açarak..
şimdi o sandıktan çıkan tüm ağırlıkları taşıyarak su yüzüne çıkmayı dene bakalım.
bu kez yanında deniz kızları,yunuslar,yengeçler hatta hamsiler bile olmayacak.
yanlış anlaşılmış;
hata anlaşılamamış larak çıkmaya çalış su yüzüne..
ayın ya da güneşin izlerini takip et.tabi görebiliyorsan..
çıkarsın mutlaka.bana güven.
o son nefesi tekrar alırsın su yüzünde..
sonra o kayada oturan deniz kızlarını görürsün..
dur..sakin..
daha yeni çıktın sudan..
birazcık dinlen ,sonra yeniden düşersin o şarkıların peşine..
kanındaki kabarcıklar arınsın bi önce..
yoksa ay da orada her zaman,güneş de,deniz kızları da..
şarkılar?
şarkılar sana kalmış,
ne zaman okumak istersen onlar da oradalar.tıplı rüyalar gibi.
sen ne zaman görmek isteren orada oldukları gibi
kapat şimdi gözlerini
sırt üstü denizdesin.
dalgalar kulaklarına ve burnuna doluyor yavaş yavaş
gözlerin yarı açık,yukarıdaki ayı seyrediyosun.
aklında melodi dolaşıyo,belki çok sevdiğin,belki sevdirildiğğin..
sakin..
usulca aç kollarını ve bacaklarını..
suyu her yerinde hisset.
korkma,
deniz sadece geçmişte şamandıra yapar insanı,öldürmez..
bırak kendini....
ta ki bacakların bir kara parçasına çarpıncaya kadar..
çıkabilir misin  o karaya bilemem de,
kendini bırakabilirsin o kara -mavi sulara..
bırak işte...
her yerin su,her yerin ferah
gözünün ucunda ufak ışık hüzmesi,
ellerin  ayakların boş
aklın sadece notalarla dolu..
özgürsün işte hiç olmadığın kadar..
bırak çıkma o karaya da
sürüklen dalgaların arasında

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

bunun adı yokmuş

uzaklardaki deniz fenerinin ışığı ile yol almaya çalışıyorken, tahtalarına vuran yüzlerce deniz kabuğunu görmezden geliyorsun. arada binlerce başka deniz canlısını da öldürüp geçiyorsun. sahildeki insanlara güzel bir gece sunmaya çalışan milyonlarca tek hücrelileri sırf senin yok olma keyfin şairane olsun diye harcıyorsun. ne kendini biliyorsun şu aşamada ne de ne istediğini. aslında o kadar açık ki ne istediğin, yine de kendine “su” diyemiyorsun. gırtlağın kapanmış kendi içine; ne nefesi ne suyu veriyor. kendini öldürürken zamanın keyfine varmaya çalışıyosun. bir sincabın daldan dala konması gibi; bir yanda oyun bir yanda hayatta kalma mücadelesi. kimi fındıkların kabuğu çok sert,kimisi uzanamayacağın kadar yukarıda. fakat aşağıdan bakarken dallara, ay ışığı ve sincap o kadar güzel duruyorlar ki, ellemeye kıyamıyorsun. geminin dalgaları aştığı andan sonra; yere vurduğu o an gibi; vurup da etrafa saçmak istiyosun köpükleri. sıcaklık soğukluk far...
Devamı

mehs

bir gülüşe ömür gibi anlam biçmek; dalları sararmış,ağırlaşmış ağaçların altında yürürken güneşi aramak gibi. yolculuklarının sonuna varmış yaprakların, bir zamanlar onlara can veren damarlarının arasından gökteki pamuklardan çalınmış bir damlanın döne döne,yaprakların yaşanmışlıklarını alarak aşağıya inmesi gibi. yüzünü kaldırdığında gözünün hemen altına çarpıp parçalara ayrılması gibi. sarı ve grinin arasında normalleşen yaprak çıtırtılarında, her adımın baika bir anıya cenazeyken; bir anda her şeyi parlaklaştıran, ilahi bir rüzgar esmiş gibi,yaprakların ayaklarının altından havalanıp göz hizana kadar yükselmesini sağlayan bir gülüşe. ışık oyunları mı dersin yoksa optimizm mi bilinmez ama, gözünün önünde salınan yeşil yapraklardır artık. her anı tazedir henüz,gömmezde üztüne basmazdan çok önceki halinde taze ve yeşil. tüm damarları hayat dolu,içinden akan gülüşlerdir. göğe çevirdiğin gözlerin açılamaz parlaklıktan,ya da açmak istmezsin. ağaçları kendi...
Devamı

hıms

yastığın içinde yağan yağmurlar ıslatmaz yüzünü. rüyalarından dökülür, usul usul. bütün gün kararttığın toprakları yeşile boyarlar. gökkuşağı yaratırlar ki; sen uyurken başının çevresinde dolaşsın. renklendirsin rüyalarını. tanıdık bir güneş doğsun üstüne. sonra o güneş yine yaksın içini,kavursun. yine yağmura ihtiyaç duy diye. ama ıslatmaz yüzünü yastığın içinde yağan yağmurlar. beyin kıvrımlarından dökülenlerin aksine. yağmurun nereden geldiğini bilmeden kafanı göğe çevirmek daha kolay. belki biraz da şansıysan aralardan bir iki yıldız görebilirsin. kafanı kaldırmış göğe bakarken, göğün sana uygun gördüğü gözyaşlarının arasından bir iki yıldız kaparsın belki. onları birleştirip bir yap-boz içinde hissedersin kendini. bir parçası çalınmış, nereye baksan bulamadığın bir yap-boz gibi. bir ileri bir geri giderken düşüncelerinin içinde, olmak istediğin yerin çok çok uzağında olduğunu farkedersin sonra. ne hayatın sana verdiği ayrıcalığı kullanabiliyorsundur, ne de ha...
Devamı