bi prenses varmış
o bik bik yapmış da,şöyle yapmış böyle yapmış..
oturmuş kaburgalarımın tam üstüne;
ağırlık mı desen,yoksa sevgi mi desen bilememişsin ilk zamanlarda.
rüyalarında karşılaşmışsın onunla,onu çok sevdiğini söylerken..
günler geçmiş,yıldızlar düşmüş..
her seferinde farklı bir güneşle karşılaşmışsın..
sanki hep aynı olacak dediğin güneş;
onun yüzlerine bürünmüş.
sen de rahat durmamışsın..
sen de korkmuşsun zamanlardan,saatlerden,akreplerden.
ve sonra ilk defa gök yüzüne baktığında onu görmüşsün.
nefes almak için çıktığın göğün seyrinde o var..
bi yerlerden deniz bulmuşsun,bi yerlerden pembe duvarlar:)
çok az zamanlar hatırlıyorsun hayatında mutlu olduğuna dair.
hepsi de;
ya onun sesini duyduğunda,ya onu gördüğünde...
kocaman yıldız tarlalarının ortasında.
koşuyorsun nereye gittiğini bilmeden.
koşuyorsun o parlakların arasında bir oraya bir buraya.
e seviyorsun çünkü;
halley olmuş bin yılda bir geçiyorsun yörüngesinden.
seviyorsun çünkü;
en sevdiğin gezegeni kullanarak onun kalbini okşamak istiyorsun.
mutlusun;
çünkü senin mutluluğun onda yazılı...
her seçtiğin kelimede onun bir saç teli,onun kokusu..
seviyorsun sanırım;
geceleri yatağına yattığında onun adını söylemenden belli.
sanırım aşıksın;
milyonlarca insanın arasında dolaşırken;
her sesi,her kokuyu ona benzetmenden belli..
ve belki de daha fazla seveceksin;
her harfinden daha mutlu olman gibi.
mavi sabahlar,beyaz denizler...
domatesli,salatalıklı sandviçler:)
kocaman senin için.
çünkü sevgin kocaman..
her harfinde mutlu olduğun,her nefes alışında;
hayatına an kattığın biri var.
e mutlusun işte.
rüyalarına kol kola daldığın;
tüm karanlıkları iki kocaman gözle aydınlattığın biri var.
bi de senin fit fit yapan kalbin var..
asla ne kadar sevdiğini anlatamayacak;
kelimelerin arasında boğuşurken,
yine kendine yenilebilecek kalbin.
her yağmur damlasının;
ayaklarının altında denize yiten kum taneleri gibi;
sanki her kalp atışının;
ayın dalgaların üzerinde oynaşması gibi..
korkuyoorsun belki;
ama inan..
o gün;
tekrar öptüğünde dudaklarını..
ne kumlar eriyip karışacak sonzuzluğa;
ne de gözlerin boşta kalacak..
yeşil koca aylarda gezeceksin..
prenses edasıyla salınan gezegenlerin etrafında.
sonra hayat olacak o gezegende..
sen yardımcı olacaksın..
sonra nerde kötülük;nerde can sıkıntısı var atacaksın gezegenden..
e tanrı sensin,tanrıça da senin istediğin..
istediğini yaparsın..
kuşlar böcekler değil belki de ama;
olabilecek hayatın en güzelinde yaşayacaksınız..
yine de ötecek kuşlar pencerelerinizin birinde..
vinçler getirirken güneşi pencerenizin önüne..

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

bunun adı yokmuş

uzaklardaki deniz fenerinin ışığı ile yol almaya çalışıyorken, tahtalarına vuran yüzlerce deniz kabuğunu görmezden geliyorsun. arada binlerce başka deniz canlısını da öldürüp geçiyorsun. sahildeki insanlara güzel bir gece sunmaya çalışan milyonlarca tek hücrelileri sırf senin yok olma keyfin şairane olsun diye harcıyorsun. ne kendini biliyorsun şu aşamada ne de ne istediğini. aslında o kadar açık ki ne istediğin, yine de kendine “su” diyemiyorsun. gırtlağın kapanmış kendi içine; ne nefesi ne suyu veriyor. kendini öldürürken zamanın keyfine varmaya çalışıyosun. bir sincabın daldan dala konması gibi; bir yanda oyun bir yanda hayatta kalma mücadelesi. kimi fındıkların kabuğu çok sert,kimisi uzanamayacağın kadar yukarıda. fakat aşağıdan bakarken dallara, ay ışığı ve sincap o kadar güzel duruyorlar ki, ellemeye kıyamıyorsun. geminin dalgaları aştığı andan sonra; yere vurduğu o an gibi; vurup da etrafa saçmak istiyosun köpükleri. sıcaklık soğukluk far...
Devamı

mehs

bir gülüşe ömür gibi anlam biçmek; dalları sararmış,ağırlaşmış ağaçların altında yürürken güneşi aramak gibi. yolculuklarının sonuna varmış yaprakların, bir zamanlar onlara can veren damarlarının arasından gökteki pamuklardan çalınmış bir damlanın döne döne,yaprakların yaşanmışlıklarını alarak aşağıya inmesi gibi. yüzünü kaldırdığında gözünün hemen altına çarpıp parçalara ayrılması gibi. sarı ve grinin arasında normalleşen yaprak çıtırtılarında, her adımın baika bir anıya cenazeyken; bir anda her şeyi parlaklaştıran, ilahi bir rüzgar esmiş gibi,yaprakların ayaklarının altından havalanıp göz hizana kadar yükselmesini sağlayan bir gülüşe. ışık oyunları mı dersin yoksa optimizm mi bilinmez ama, gözünün önünde salınan yeşil yapraklardır artık. her anı tazedir henüz,gömmezde üztüne basmazdan çok önceki halinde taze ve yeşil. tüm damarları hayat dolu,içinden akan gülüşlerdir. göğe çevirdiğin gözlerin açılamaz parlaklıktan,ya da açmak istmezsin. ağaçları kendi...
Devamı

hıms

yastığın içinde yağan yağmurlar ıslatmaz yüzünü. rüyalarından dökülür, usul usul. bütün gün kararttığın toprakları yeşile boyarlar. gökkuşağı yaratırlar ki; sen uyurken başının çevresinde dolaşsın. renklendirsin rüyalarını. tanıdık bir güneş doğsun üstüne. sonra o güneş yine yaksın içini,kavursun. yine yağmura ihtiyaç duy diye. ama ıslatmaz yüzünü yastığın içinde yağan yağmurlar. beyin kıvrımlarından dökülenlerin aksine. yağmurun nereden geldiğini bilmeden kafanı göğe çevirmek daha kolay. belki biraz da şansıysan aralardan bir iki yıldız görebilirsin. kafanı kaldırmış göğe bakarken, göğün sana uygun gördüğü gözyaşlarının arasından bir iki yıldız kaparsın belki. onları birleştirip bir yap-boz içinde hissedersin kendini. bir parçası çalınmış, nereye baksan bulamadığın bir yap-boz gibi. bir ileri bir geri giderken düşüncelerinin içinde, olmak istediğin yerin çok çok uzağında olduğunu farkedersin sonra. ne hayatın sana verdiği ayrıcalığı kullanabiliyorsundur, ne de ha...
Devamı