korkularım tutuyor kollarımdan. yarın sabah uyanma diyorlar bana yanma ve görme bir gün daha... ne olacak sanki,bir güncük daha eklediğinde hayatına ne değişecek. belki yağmurların hızı değişmeyecek,belki nehirlerin yönü değişmeyecek belki güneş yine aynı yerden doğacak. ya da insanlar yataklarının aynı taraflarından kalkacak. genelden basite değil işte. neden bilemiyorum,ya da niye öyle bilemiyorum. ben mi kendi kendime yazıyorum bu satırları,yoksa bi arkadaş mı tutup parmaklarımı basıyor tuşlara.. ama şu anda korkuyorum,sabah uyandığımda da korkuyor olucam.sonra seni gördüğümde de. ç ok da korkak değilim aslında ama. hayatın her kötü yüzüyle karşılaşmama rağmen... ama yine de en büyük sevgiyle karşılaşmaktan korkuyorum.güneşin her gün farklı bir açıdan doğduğu bu dünyada,yatağın kalkacak iki tarafı olması saçma sanki.. yatağımdan kalkarken suratımdaki gülüms............
Yorumlar