çok düzgün bir adam olduğum söylenemez.
duygularım için ağlarken,onları bana yaşatan kadınları yok görebiliyorum bazen
kadınlar burda topluluk ismi olarak kullanılıyor:)
sadece et olabiliyor kadınlar. ya da sadece duygu
ikisi arasındaki ayırımı asla yapamadım ve sanırım asla da yapamayacağım
sebep yapmak istememem olabilir belki.
çünkü bi taraf,duygusallıkken,kendimi her şeye kapatmışken
sadece aşka odaklanmışken her seferinde beni şaşırtmadan hayatımı sikebiliyor
hem de usul usul bana çaktırmadan.
diğeri ise,kadınları duygudan yoksun,sadece sevişmek için görebildiğim anlar.
her seferinde mutlu sona ulaşıyorum,hiç bir sorun yok et olarak
da işte,et değiliz ki...
kendimle çelişiyorum
duygu istiyorum evet,hissetmek sevmek
ama hep ben sikiliyorum sonunda..
et istiyorum,değmek,dokunmak sıcaklık...
orda da sadece be hayvanlık yapıyormuşum gibi geliyor.
yok mu ikisinin ortası
sevişirken düşünmeyeceğim,korkmayacağım bi kadın?
ya da seviştikten sonra gitsin diye kendimi kasmayacağım
neden ikisi bir arada olamıyor?
neden insanlar oyun oynuyor?
hiç oynamadım:)
tüm duygularımı belli ettim
sadece sevişmek istediğimi de anında söyledim
aşık olduğumu da..
acaba bu yüzden mi bocalamalarım
bu yüzden mi bulamamak?
değil bence de neyse..
saf değilim dediğim gibi
çok pislik bulaştı ellerime,
ama safın da ne olduğunu sorguluyorum
saflık aşksa,
çok suistimal eden var..
saflık iç güdülerse eğer,
onu da kendi yararına kullanan var.sıkışıp kalmak ne kötü hayatın ortasında..

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

bunun adı yokmuş

uzaklardaki deniz fenerinin ışığı ile yol almaya çalışıyorken, tahtalarına vuran yüzlerce deniz kabuğunu görmezden geliyorsun. arada binlerce başka deniz canlısını da öldürüp geçiyorsun. sahildeki insanlara güzel bir gece sunmaya çalışan milyonlarca tek hücrelileri sırf senin yok olma keyfin şairane olsun diye harcıyorsun. ne kendini biliyorsun şu aşamada ne de ne istediğini. aslında o kadar açık ki ne istediğin, yine de kendine “su” diyemiyorsun. gırtlağın kapanmış kendi içine; ne nefesi ne suyu veriyor. kendini öldürürken zamanın keyfine varmaya çalışıyosun. bir sincabın daldan dala konması gibi; bir yanda oyun bir yanda hayatta kalma mücadelesi. kimi fındıkların kabuğu çok sert,kimisi uzanamayacağın kadar yukarıda. fakat aşağıdan bakarken dallara, ay ışığı ve sincap o kadar güzel duruyorlar ki, ellemeye kıyamıyorsun. geminin dalgaları aştığı andan sonra; yere vurduğu o an gibi; vurup da etrafa saçmak istiyosun köpükleri. sıcaklık soğukluk far...
Devamı

mehs

bir gülüşe ömür gibi anlam biçmek; dalları sararmış,ağırlaşmış ağaçların altında yürürken güneşi aramak gibi. yolculuklarının sonuna varmış yaprakların, bir zamanlar onlara can veren damarlarının arasından gökteki pamuklardan çalınmış bir damlanın döne döne,yaprakların yaşanmışlıklarını alarak aşağıya inmesi gibi. yüzünü kaldırdığında gözünün hemen altına çarpıp parçalara ayrılması gibi. sarı ve grinin arasında normalleşen yaprak çıtırtılarında, her adımın baika bir anıya cenazeyken; bir anda her şeyi parlaklaştıran, ilahi bir rüzgar esmiş gibi,yaprakların ayaklarının altından havalanıp göz hizana kadar yükselmesini sağlayan bir gülüşe. ışık oyunları mı dersin yoksa optimizm mi bilinmez ama, gözünün önünde salınan yeşil yapraklardır artık. her anı tazedir henüz,gömmezde üztüne basmazdan çok önceki halinde taze ve yeşil. tüm damarları hayat dolu,içinden akan gülüşlerdir. göğe çevirdiğin gözlerin açılamaz parlaklıktan,ya da açmak istmezsin. ağaçları kendi...
Devamı

hıms

yastığın içinde yağan yağmurlar ıslatmaz yüzünü. rüyalarından dökülür, usul usul. bütün gün kararttığın toprakları yeşile boyarlar. gökkuşağı yaratırlar ki; sen uyurken başının çevresinde dolaşsın. renklendirsin rüyalarını. tanıdık bir güneş doğsun üstüne. sonra o güneş yine yaksın içini,kavursun. yine yağmura ihtiyaç duy diye. ama ıslatmaz yüzünü yastığın içinde yağan yağmurlar. beyin kıvrımlarından dökülenlerin aksine. yağmurun nereden geldiğini bilmeden kafanı göğe çevirmek daha kolay. belki biraz da şansıysan aralardan bir iki yıldız görebilirsin. kafanı kaldırmış göğe bakarken, göğün sana uygun gördüğü gözyaşlarının arasından bir iki yıldız kaparsın belki. onları birleştirip bir yap-boz içinde hissedersin kendini. bir parçası çalınmış, nereye baksan bulamadığın bir yap-boz gibi. bir ileri bir geri giderken düşüncelerinin içinde, olmak istediğin yerin çok çok uzağında olduğunu farkedersin sonra. ne hayatın sana verdiği ayrıcalığı kullanabiliyorsundur, ne de ha...
Devamı